DE JOODSE HOEREN VAN BART DE WEVER

"You stupid Woman !" uit "Allo, Allo" blijkt uiteindelijk te gaan, niet over de vrouw van een Franse cafébaas uit WOII, maar wel over Irina Bokova, de directeur-generaal van UNESCO. Het Bulgaarse kieken is erin geslaagd om zich ongeïnformeerd te laten spannen voor het gelobby van de Antwerpse Joden.  "Irina de Zure" vond het namelijk nodig om een anti-fascistische praalwagen uit het carnaval van Aalst niet te kunnen pruimen.

Mieke Schauvliege stuurde dan maar een toelichting aan de vrouw - die niet alleen zichzelf maar de hele UNESCO belachelijk heeft gemaakt - om uit te leggen dat het om een anti-fascistische actie ging. En dan toonde de actieve achtergrond-lobby zich: de Joodse Hoeren van Antwerpen, dwz het flamingante "Forum der Joodse Organisaties", blijkt van mening dat Joke Schauvliege de Aalsterse praalwagen vergoelijkt.

Met N-VA en met Bart De Wever heeft het "Forum der Joodse Organisaties" minder problemen. Zo werd al een cordon sanitair tegen het PVDA gevraagd. Zo wordt van Albert II verwacht dat hij de inbreng van het Koningshuis bij het anti-semitisme van WOII erkent. De Joodse  website "verzet.org" werd van het net gehaald.  De Antwerpse Joden verlagen zichzelf tot de rol van "Hoeren van Bart De Wever".

Dit feit is bijzonder cynisch. Bart De Wever is de erfgenaam van wie de Joden deporteerde. PVDA is de erfgenaam van wie in het verzet was tegen de Nazi's. Maar… het huidige PVDA is "pro-islam", en de N-VA is de partij van de lastenverlaging. Joden die hun stem draaien in functie van geldgewin, ze lijken zelf de belangrijkste anti-semitische karikatuur in de verf te zetten (1). Eigenlijk bespuwen de Antwerpse Joden de nagedachtenis van de Holocaust, en niet wie een anti-fascistische parodie brengt aan de hand van een praalwagen.

Het "Forum der Joodse Organisaties" vergoelijkt het Vlaams-fascisme van N-VA. Joden als fascisten-vriendjes: "Het kan verkeren" zei Bredero.

Wat is er waarschijnlijk gebeurd ? Toen bekend raakte  dat er een "SS-VA"-praalwagen in Aalst aanwezig zou zijn, klonk het als "We vinden het niet erg, maar we kunnen er ook niet mee lachen" bij N-VA. Als ze er zelf negatief op zouden gereageerd hebben, zou dit de kritiek bevestigen, dus contacteerde het N-VA bestuur invloedrijke vrienden: de Joodse Lobby. Die contacteerde Irina Bokova. Die weet nu dat ze zich oeverloos aanstelde, dat ze zich laten misbruiken heeft door Vlaams-fascisten, en dat ze de hele UNESCO belachelijk gemaakt heeft. Dus moesten de Antwerpse Joden het zelf maar laten horen, als handpop van Bart De Wever. De N-VA-hoop daarbij is intimidatie om "zulke voorvallen" in de toekomst te vermijden.

De leden van de Joodse gemeenschap van Antwerpen hebben zich verlaagd tot het ergste waartoe een mens zich kan verlagen in België: zich tot willoos instrument maken van de N-VA-propaganda. Het zijn hoeren van de vuilste soort.

(1) De meest uitgesproken (?)  vleesgeworden anti-semitische karikatuur werkend voor Joods Actueel heet Michael Freilich. Hij schrijft het zo: " De partij (N-VA) is rechts, jawel, maar niet extreem-rechts zoals sommigen verwijten. En dat beeld komt nu goed naar voren als zelfs de Joodse gemeenschap zich bij de N-VA op haar gemak voelt." M.a.w. als de Antwerpse Joden een monument mogen optrekken, hun offerrituelen blijven verderzetten en Bart De Wever geen probleem maakt over Belgische excuses over WOII, dan zal Joods Actueel graag als wederdienst excuustruus spelen opdat N-VA niet terecht extreem-rechts, Vlaams-fascistisch genoemd zou kunnen worden. 

Of nog: mensenrechtenschendingen zijn voor Joods Actueel geen probleem, als ze maar niet tegen Joden zijn. Waren Karl Marx en Sigmund Freud ook geen Joden ? Maakt dat van alle Joodse anti-Marxisten ook tegelijk anti-semieten ?

Het zit "goed fout" bij de Antwerpse Joodse gemeenschap.

Post Scriptum 18-02-2013

 In een opiniestuk in DS-online stelt Mia Doornaert, UNESCO-bekende en vriendin van Joods Actueel, dat de afkeuring van de SS-VA-praalwagen een soort democratische plicht zou zijn. N-VA fascistisch noemen is voor haar een daad van "negationisme". Die stelling is volledig onzinnig en ze getuigt van verregaande intellectuele valsheid.

De SS-VA praalwagen was immers een oprechte expressie van anti-fascisme en van bezorgdheid over het toenemend klimaat van polarisering in ons land. Het was een kritiek op N-VA, en op geen enkele manier  anti-Joods, er was geen vleugje anti-semitisme aan verbonden. Wie, zoals Mia Doornaert, alle registers open trekt om die expressie van oprechte en democratische bezorgdheid de kop in te drukken, maakt van zichzelf een collaborateur van het reële, actuele Vlaams-fascisme in functie van een schimmenspel uit het verleden. Als die collaboratie gebeurt om een Joods-fascist en N-VA-militant als Michael Freilich ter wille te zijn, wordt dit waarlijk degoutant.

Het walgelijke en vooral oerdomme opiniestuk van Mia Doornaert is daarom dubbel verbazend, want ze staat niet bepaald bekend als een N-VA sympathisante. Eén en ander roept belangrijke vragen op over de bij wijlen misplaatste invloed van Joodse lobby's en hoe die  lobby's zelf antisemitisme kunnen aanwakkeren, onder meer omdat ze zonder scrupules de continuïteit van hun religieuze rituelen verdedigen.

Het regime van Mussolini was geen Nazisme, maar wel een fascisme. Het regime van Franco was geen Nazisme, maar wel een fascisme. Het regime van de Griekse Kolonels was geen Nazisme, maar wel een fascisme. Het regime van Pinochet was geen Nazisme, maar wel een fascisme.
Het regime van de  Argentijnse legertop was geen Nazisme, maar wel een fascisme. De Vlaamse politiek, met daarin N-VA in het centrum, is geen Nazisme, maar wel een fascisme. En om dat aan de kaak te stellen, was de SS-VA-praalwagen te Aalst een geschikt middel. 

Het stuk van Mia Doornaert, was dan ook niet meer dan zelf-prostituering op aanvrag van "Joodse N-VA-vrienden": gewoonweg platte collaboratie.

EEN TRIESTE VERTONING VAN ARROGANTIE EN ONRIJPHEID

Hoe droevig het gesteld is met "Politiek Vlaanderen" bleek nog maar eens dit weekend.

Om een visie op de neutraliteit van loket-ambtenaren weer te geven gebruikte Bart De Wever het voorbeeld van het Gay-Pride-symbool, de regenboog. Waarschijnlijk om het niet rechtstreeks over de hoofddoek te moeten hebben. En mogelijk, of vooral, om twee van zijn politieke tegenstanders in verlegenheid te brengen: Tom Lanoye en Elio Di Rupo. De uitspraak van Bart De Wever over "islamitische janetten die op het Vlaams Belang" stemmen, is, zoals hij standaard doet, degoutant  provocatief, en in de eerste plaats een non-event.

Bart De Wever  had even goed met een of andere provocatieve formulering kunnen zeggen dat een vierkant vier hoeken heeft: het is nu eenmaal de logica zelf om van loketbedienden enige terughoudendheid en soberheid in dress-code te verwachten. Wie wil actie voeren, statements maken, of een religie promoten, kan dat in zijn vrije tijd, op daartoe geschikte plaatsen.

De zin van Bart De Wever was lomp en idioot, zoals we van een aandachtshoer als hem gewend zijn. Maar er is één belangrijk verschil: bij alle vroegere smerige uitlatingen bleef "Politiek Vlaanderen" potdoof, zelfs bij het meest vunzige zoals "Zelfs een varken schijt niet waar het eet" als hij het over Nederlandstalige Belgicisten heeft. Nu het gaat over een homo-T-shirtje (en dus zelfs niet over homo's zelf !), is het kot te klein. Wat volgde bij de anders-naar-Bart-De-Wever-toe-verstomde-en-kritiekloze-politici, was een trieste vertoning aan achterlijke en belachelijke reacties, die in het merendeel van de gevallen op geen enkele manier van toepassing waren op de gesproken woorden zelf. Een festival van debiele uitlatingen, over hetero-seksuele dassen, trouwringen aan het loket, religieuze keuzes en de bodem van de moraliteit, het meest stupide eerst, als het maar kon dienen om het gedweep van de spreker te bevestigen met het nieuwe geloof  dat homo's heilig verklaart.

In die zin sluit het incident aan bij de mondiale politieke actualiteit. In Frankrijk, waar het homohuwelijk anderhalf jaar geleden nog verworpen werd in het parlement, is het nu goedgekeurd door een machtsgreep van François Hollande. Een grote stap voor Frankrijk, een droeve stap voor de mensheid.

Dit jaar bestaat het Belgische homo-huwelijk 10 jaar. Het is niets om fier op te zijn, maar de klaroenen mochten toch even schallen. Toen het werd ingevoerd werd het door Karel De Gucht uitgeroepen tot kenmerk van aanwezigheid van beschaving. Wat mij betreft is het homohuwelijk een kenmerk van afwezigheid van beschaving, ontsproten aan door het kapitalisme vervreemde geesten van ge-atomiseerde individuen: ze kennen het concept "natuur van de mens" niet.

Het Belgische homohuwelijk is gewoon een debiele wet, die in het rijtje kan gaan staan bij andere debiele Belgische wetten, een expressie van egoïsme en van narcisme. De wet is vooral inefficiënt, en doet meer kwaad dan goed, want op die 10 jaar is de homofobie in België niet afgenomen, maar toegenomen. Misschien zit het systematisch beledigen en stigmatiseren van hetero's er voor iets tussen ?

Van verregaande homo-fobie is de slinger omgeslagen naar dolgedraaide homo-folie. Het zal waarschijnlijk nog lang duren voor een rijpe, evenwichtige visie groeit om een homo-vriendelijke samenleving te laten bloeien.

Het onvoorstelbaar dom niveau van de reacties op de zoveelste provocatie van Bart De Wever, doet echter het ergste vermoeden over de bekwaamheid van "Politiek Vlaanderen": als het geen Vlaams-fascisten zijn, zijn de "Vlaamse" politici gewoon mafkezen met een cultuur op fuifzaal-niveau.

DE NIEUWE VLAAMSE CONCENTRATIE

CD&V-Wouter Beke en VLD-Gwendolyn Rutten (madam antithees) vinden de kritiek van Elio Di Rupo aan het adres van N-VA-Bart De Wever ongepast. Elio Di Rupo zou zich beter met het beleid bezig houden, in plaats van te focussen op N-VA, zo luidt het.

Die "CD&VLD" opmerking komt neer op het gebruik van de drogreden "valse tegenstelling". Uiteraard is een focus op het beleid nodig, maar waarom zou dit een waarschuwing over het fascisme van N-VA onnodig of onwenselijk maken ? Het is niet dat Elio Di Rupo zich niet met beleid bezig houdt. Probleem is: voor CD&V en VLD is er altijd wel een reden om niet zeggen wat moet gezegd worden en om niet te doen wat moet gedaan worden, nl.principieel afstand nemen van N-VA.

De huidige openbare discussies  over confederalisme hebben dan ook tot doel onder de Vlaamse partijen de violen gelijk te stemmen tegen 2014, u weet wel, wanneer "De Groote Confrontatie" komt met "De Franstaligen". Wou VNV-Staf de Clerq de democratie verbieden om volkse onenigheid te vermijden, N-VA-Bart De Wever wil democratische onenigheid vermijden door alle Vlaams-volksverbonden partijen hetzelfde te laten zeggen. De drie "V"-partijen samen verenigd in één onuitgesproken kartel, zullen de volgende Vlaamse Regering uitmaken. Hoe die Nieuwe Vlaamse Concentratie van N-VA/CD&V/VLD zich zal verhouden tot een federale regering, is een andere vraag. "Confederalisme" is een combinatie-strategie: een quasi-onafhankelijk Vlaanderen in Vlaams-nationale handen. Daarmee overtuigt men elke Vlaams Belanger, zoals ik reeds twee jaar geleden schreef, en zoals ondertussen werkelijkheid is geworden.

Door hun kruiperige houding zijn CD&V en VLD actieve deelnemers van het Vlaams-fascisme. Om aan te tonen dat er wel degelijk zoiets bestaat als Vlaams-fascisme, kan men vertrekken van volgende aanknopingspunten (kenmerken of eigenschappen), zonder daarbij volledig te zijn:

1.    "De hardwerkende Vlaming" in het Vlaams-fascisme komt ideologisch overeen met het "Blond-Haar-Blauwe-Ogen"-type van het Nazisme.
2.    Het streven naar "Eén Gemeenschap" is een ontkenning van menselijke vrijheid
3.    De "Copernicaanse Revolutie" verwijst naar machtscentralisatie in de deelregeringen, niet naar decentralisatie of subsidiariteit met een evenwichtige bevoegdheidsverdeling
4.    "Thuistaal Nederlands" is een anti-democratische machtsoverschrijding en een schending van burgerrechten, en creëert daarvoor een algemeen precedent.
5.    "Nederlands in het Straatbeeld" is een totalitaire wens.
6.    Het Vlaams-fascisme" uit zich als historische nostalgie naar de Vlaamse middeleeuwen, zoals het Mussolini-Italië verknocht was aan de Antieke Oudheid, en produceert urbanistische fake.
7.    De esthetiek van het Vlaams-fascisme is een "Schoon&Proper"-esthetiek.
8.    Wat "Vlaamse" academici met elkaar verbindt, is intellectuele corruptie ten dienste van Vlaams-nationalisme
9.    Het Vlaams-fascisme maakt gebruik van massamanipulatie door middel van de intellectuele valsheid, een overvloed aan drogredenen, media, particratie, onderwijs, academische studies, studiegroepen, toerisme,  erfgoedbeheersing en mogelijk ook de rechtspraak.
10.    Het Vlaams-fascisme verheft de huisarts tot frontsoldaat voor Vlaamse eenmaking.
11.    Het Vlaams-fascisme werkt samen met buitenlandse anti-Belgische krachten
12.    Als anti-Verlichtingsideologie is voor het Vlaams-fascisme de vernietiging van België belangrijker dan de oprichting van een onafhankelijk Vlaanderen
13.    Populitarisme neemt alle ernst weg uit het debat
14.    Kunst wordt geherdefinieerd als Vlaams-nationaal nuttig entertainment

En als de N-VA-cultuur wel degelijk een fascisme is, wat maakt dat dan van wie in de rij staat om met N-VA samen te werken ?

Post Scriptum 7 januari 2013
Gwendolyn Rutten verschafte duidelijkheid over de houding van VLD tegenover N-VA: voor haar is N-VA een partij als een andere en ze heeft geen bezwaren tegen een coalitie met N-VA.  Nochtans noemden verschillende VLD-politici N-VA  recent nog extreem-rechts.

Als N-VA een partij zou zijn  "als een andere", dan zouden meerderheidspartijen zich niet geroepen voelen een oppositiepartij te verdedigen. Op dit ogenblik bestaat er geen Vlaamse partij die niet op één of andere manier een coalitie heeft afgesloten met N-VA, en door alle Vlaamse partijen wordt N-VA als een normatieve censuurcommissie ervaren waartegenover ze verantwoording verschuldigd zijn.Wie na 2014 in het Vlaams Gewest een politiek mandaat wil uitoefenen, zal daartoe de formele toestemming van N-VA-partijbestuur nodig hebben, en dat weten Gwendolyn Rutten en Wouter Beke ook wel. Verder is kritiek op N-VA een Vlaams-taboe, en is het voor een inwoner van het Vlaams Gewest onmogelijk om daadwerkelijk anti-N-VA te stemmen. De enige anti-N-VA stem, is de Blanco-stem.

N-VA een partij als een andere noemen, is dan ook pure hypocrisie. De werkelijkheid is dat CD&V en VLD voor 2014 reeds voorakkoorden hebben met N-VA, voorakkoorden die ze niet willen compromitteren.

N-VA: UITERAARD EEN GITZWART FASCISTISCHE PARTIJ

Flamingant-weldenkend Vlaanderen hangt in de gordijnen over de Kersttoespraak van Albert II. Hij riep immers op tot waakzaamheid tegenover groeiend populisme, en maakte een vergelijking met de jaren dertig van vorige eeuw. Daarmee wordt in de eerste plaats de partij en de persoon van Bart De Wever met de vinger gewezen, maar N-VA voelde zich niet geviseerd, en was toch beledigd tegelijk. Welke van beide reacties is nu de officiële N-VA-reactie op deze Kersttoespraak ?

Ook academici reppen zich om te zeggen dat Albert II "te ver" is gegaan. Het is een beetje verwonderlijk: toen, drie jaar geleden, Jan Peumans als parlementsvoorzitter in dienst het verzet tijdens WOII crapuul van 't straat noemde, reageerde in academische en politieke kringen…niemand.

Het is heel verwonderlijk: het Vlaams-fascisme is een fascisme zonder oppositie. Vlaams-fascisme  kan zelfs rekenen op de uitdrukkelijke sympathie van wie normaal geacht wordt een tegenstander te zijn: progressieve academici. Het Vlaams-fascisme is dan ook, net als het Italiaans fascisme van Mussolini dat was, een fascisme dat geïnitieerd wordt door ondernemers en intellectuelen. Anders gezegd: luister nooit naar "Vlaamse" academici, want het zijn  intellectuele zakkenrollers.

De woordkeuze van Albert II is toch enigszins zorgwekkend omdat ze een belangrijk deel wishful thinking bevatte. Hij riep op tot waakzaamheid. Waakzaamheid vooronderstelt echter de aanwezigheid van een actie- of rampenplan. Wel: zulk een anti-Vlaams-fascisme-plan bestaat niet, sterker, het is hoogst problematisch.

Een eerste stap van zulk plan zou kunnen zijn dat de niet-N-VA-partijen eindelijk beslissen hoe ze tegenover N-VA staan. Nu is hun houding tegenover N-VA één en al verwarring: terwijl de ene zijn afschuw uitspreekt over N-VA of Bart De Wever, sluit een andere binnen de zelfde partij een bestuursakkoord met diezelfde N-VA: waar is de partijlijn in deze ?

Bij wijze van tweede stap zou men de Nederlandse Regering op het matje kunnen roepen. Er bestaan immers twee soorten Nederlanders. Als eerste zijn er Nederlanders die de integriteit van België, in Europese context, volkomen respecteren. Ten tweede zijn er de Nederlanders die actief met de flaminganten samenwerken om België als Natie te destabiliseren. "Bol.com" is een goed voorbeeld van een Nederlands anti-Belgisch  bedrijf. Ook de Nederlandse Regering voert ten aanzien van België een uitgesproken destabilisatie-politiek  door het afsluiten van BINATIONALE (!!) akkoorden met "Vlaanderen". Het taalgebruik op de NOS is ook anti-Belgisch, aangezien daar een Nederlandstalige Belg standaard "Vlaams" genoemd wordt. Ik denk niet dat een tweede voorbeeld bestaat binnen de Europese Unie waarbij één lidstaat een andere lidstaat actief wil ondermijnen.

Het voornemen in Mechelen - mijn thuiststad die net als vele andere Nederlandstalige steden op 1 januari 2013 een Vlaams-fascistisch bestuur krijgt - om het Conges van Wenen te vieren in 2015, is een duidelijke expressie van een Vlaams-Nederlandse anti-Belgische intentie.

Verwonderlijk is  niet dat meer en meer mensen N-VA fascistisch noemen. Voor dat verschijnsel is immers een heel eenvoudige verklaring: N-VA is objectief  fascistisch. Wat wel als erg verwonderlijk beschouwd mag worden, is het feit dat velen denken dat N-VA geen fascistische partij is, of zich zelfs beledigd weten door de suggestie alleen al. Dat geblokkeerde inzicht vraagt om een sociologische verklaring. Waar komt die veralgemeende zinsverbijstering vandaan? Waarom denken zo velen dat het monster Bart De Wever een Engel is ? Welke massa-manipulatietechnieken worden er gebruikt om deze waan in stand te houden ?

En dus, naar aanleiding van de voorzichtige verwijzing van Albert II naar populisme, aan al wie ziet dat citroenen geel zijn: wat is uw stappenplan tegen N-VA en  tegen Vlaams-fascisme in het algemeen?

DE OORLOGSVERKLARING VAN BART SOMERS

Onder de misleidende titel "Samen werken aan een beter Mechelen" stelde Bart Somers deze week zijn derde bestuursakkoord voor, dit maal voor de periode 2013-2018. Het is een 62 bladzijden tellend document  dat voor komende generaties van historici boeiende documentatie zal opleveren over het actuele maatschappelijke verschijnsel "Vlaams-fascisme". In de pers verschenen tevens enkele hoofdlijnen van het toekomstige beleid, punten die op zich al de essentie weergeven van het "Mechelen volgens Bart Somers".

Zo is het de bedoeling van Bart Somers om Mechelen te "herkneden". Het is een betekenisvolle term, want het is wel de taak van een democratische overheid om voor de burgers ontplooiingsremmingen weg te nemen en hen van middelen te voorzien, maar niet om hen te kneden, laat staan om hen te "herkneden". Een ambitie tot het  kneden van de burgerbevolking is een eigenschap van totalitaire regimes. Dat Bart Somers een liberaal zou zijn, is dan ook een smakeloze mop.

Verder kunnen we lezen dat één van de doelen van dit "herkneden", het creëren is van een "Vlaamse Nederlandstalige stad die diversiteit omarmt". Een "Vlaams-Nederlandstalige-Diversiteit" is zoiets als een "Monoculturele-Multiculturaliteit" , het spreekwoordelijke "Rond Vierkant". In de geest van Bart Somers bestaat echter geen diversiteit: het persoonlijkheidstype  "Hardwerkende Vlaming" is voor Bart Somers wat het "Blond Haar Blauwe Ogen-type" was voor de Nazi's.

Een instrument dat het komende stadsbestuur van Mechelen wil gebruiken tot die genoemde herkneding van Mechelen tot een Vlaamse Nederlandstalige stad die diversiteit omarmt, is de ambitie om van de thuistaal van de Mechelaars het Nederlands te maken.

U leest goed: de thuistaal. Het gaat niet over het ter beschikking stellen van lessen Nederlands die op basis van vrije wil kunnen gevolgd worden. Het gaat niet over het aanmoedigen of stimuleren van taalkennis of taalvaardigheid. Het stadsbestuur van Mechelen wenst zich te moeien met de daadwerkelijk gebruikte thuistaal van de inwoners. Die ambitie is uiteraard een  machtsoverschrijding van het stadsbestuur die aanvechtbaar is voor de Raad van State, want dit zou een verregaande inbreuk op de grondrechten van de Mechelaars betekenen.

De thuistaal-ambitie is wel een treffende indicator van Vlaams-fascisme.

Deze drie punten zijn al voldoende voor een gepast  besluit. Bart Somers is duidelijk een volbloed fascist, net als zijn naamgenoot uit Antwerpen. De politiek-culturele roots van beide Barten zijn dan ook dezelfde: het VNV en de collaboratie.

Het bestuursakkoord dat door Bart Somers werd opgesteld, leest als een oorlogsverklaring aan alles en iedereen die "on-Vlaams" of Belgisch is binnen het Mechelse grondgebied. Die oorlogsverklaring heb ik althans, klaar en duidelijk ontvangen.

VLAANDEREN-FASCISTENLAND: N-VA als EXTREEM-RECHTS

Het zondagkrantje van vandaag meldde "Guy Verhofstadt schoffeert N-VA". Guy Verhofstadt, aldus een ander Vlaams-medium, HLN, "beaamt" dat N-VA extreem-rechts is. Het zijn wat vreemde woorden en titels, immers een cirkel is rond, een vierkant heeft vier hoeken, en N-VA is een fascistische partij. Dit is geen gratuite benoeming, maar een vaststelling van objectieve gegevens. De N-VA democratisch noemen, dat is pas  manipulatie en leugenachtigheid.

Maar, als de N-VA fascistisch is zoals water nat, waarom is het dan zo moeilijk om de verbazing over de correcte omschrijving van een  Vlaams-fascistische partij weg te nemen? Daarvoor zijn meerdere redenen, ik noem er drie.

(1)    De eerste is dat de N-VA in haar fascisme niet uniek is binnen de Nederlandstalige politiek in België. Het Vlaams-integrisme of Vlaams-fascisme is in elke "Vlaamse" partij aanwezig, het is alleen het meest uitgesproken bij N-VA. Anders gezegd: wanneer VLD, CD&V, Sp.a of Groen! de N-VA bekritiseren, bestrijden ze wat ze zelf verkondigen in hun programma. Elke Vlaamse partij heeft op dit ogenblik een Vlaams-Vlaams programma. Dit viel bv op bij de recente rel tussen Bart De Wever en Patrick Janssens, waarbij uiteindelijk bleek dat hun standpunt over stadsplichten niet zo verschillend was, lees: eigenlijk hetzelfde. Of nog: N-VA streeft naar confederalisme, en waarnaar streeft Patrick Dewael ? Naar confederalisme. Zoek de zeven verschillen… .

Het feit echter dat elke Vlaamse partij een variante brengt van het N-VA-programma, maakt van de N-VA  nog geen democratische partij: het bewijst eerder de teloorgang van de democratie in het Noorden van België.

Inhoudelijk is dit veralgemeende Vlaams-fascisme duidelijk te omschrijven. De Vlaamse Beweging is immers een expressie van de leer van Augustinus: extern de bekamping van de heidenen, intern het bestrijden van ketterij en van afvalligheid. In de 19de en 20ste eeuw werd die leer omgezet in solidarisme. Hij werd daarna al doende de basis van het programma van het VNV, en daarmee ook van de Vlaamse Beweging. De VNV-leuze  "De bekamping der Joden, de bekamping der Woeker, en de bekamping der Hetze" zit in het programma van elke "Vlaamse partij", bv als steun voor "De Palestijnse Zaak", waarop flaminganten graag zichzelf projecteren.

Mijn stelling is dus dat elke "Vlaamse partij" solidaristisch is, maar N-VA het meest uitgesproken. Dat blijkt bv in veralgemeende  standpunten over de volksverbonden positie van de huisarts, uit het willen afschaffen van de provincies, uit doorgedreven fusies, uit het streven naar culturele uniformering,  uit machtsconcentratie bij de Vlaamse regering.

Men heeft inderdaad geen  "reductio ad Vlaams Belang" nodig om aan te tonen dat N-VA fascistisch is.

Net zoals consumenten liever een Apple-tablet kopen dan een ander, omdat Apple het "origineel" is, net zo kiezen burgers voor N-VA omdat die het meest de originele versie brengt van het verhaal dat door de andere partijen wordt gepromoot.

(2)    De tweede reden is dat Guy Verhofstadt en Bart De Wever hetzelfde nationalistische verhaal hanteren, alleen over een ander territorium. Zoekt Bart De Wever escapisme in een imaginair Vlaanderen, Guy Verhofstadt vlucht weg in een imaginair Europa. Bart De Wever is een Vlaams-nationalist, Guy Verhofstadt is een Euro-nationalist. Dus ook Guy Verhofstadt bestrijdt met zijn kritiek op N-VA wat hij zelf verkondigt. Net als het Middeleeuwse Vlaanderen van de N-VA nooit bestaan heeft, net zo min heeft het Europa van Guy Verhofstadt's dromen ooit bestaan om daarna vernietigd te worden door 19de eeuws nationalisme. Ook het Euro-nationalisme is solidaristisch.

Bovendien is "extreem-rechts-zijn"  binnen de Europese politiek geen hoofdzone meer. Zo lang fascisten Euro-fascisten zijn, omarmt de EVP ze voluit. De nieuwe onvergeefelijke hoofdzonde is immers Euro-scepticisme. N-VA is even fascistisch als het Vlaams Belang, maar niet zo anti-Europees, vandaar haar "democratisch" imago.

In die context was de Griekse linkse anti-Europese opstelling zo boeiend. Aangezien Europa reactionair van aard is, zou men eerder verwachten dat Euro-scepticisme zich in progressieve kringen zou manifesteren, wat dan uiteindelijk toch gebeurde.

(3)    Een derde reden is coalitievorming. Als N-VA intrinsiek en objectief aantoonbaar een fascistische, extreem-rechtse partij is, hoe zit het dan met al die vrolijke coalities van N-VA met andere partijen ? Ook hier zit het  de "gewone" partijen niet makkelijk. Misschien willen ze door hun kritiek op N-VA een mogelijke coalitie met diezelfde partij open houden ?

Is N-VA aantoonbaar fascistisch ? Uiteraard. Voeren de andere partijen hetzelfde programma ? Evenzeer, uiteraard.

Vraag is dus of de niet-N-VA partijen hun versie of variante van het solidarisme gaan loslaten en hun roots herontdekken, of  dat ze eerder gaan blijven zweren bij "Vlaamsheid" als hoogste waarde.

Wat de komende verkiezingen betreft, het zal niet verbazen: ik stem wit. De bestaande partijen vertellen immers allen hetzelfde verfoeilijke verhaal.

BURGERS ZONDER LAND

De consensus over BHV maakt Belgen apatride. Het land dat vermeld staat op hun identiteitskaart, bestaat niet meer.

Verschillende Franstalige onderhandelaars hebben gesteld dat als ze moesten kiezen tussen de splitsing "pur et dur" van BHV en de splitsing van België, ze zouden kiezen voor het eerste. En zo geschiedde: de rechten van de Franstaligen in de Rand werden opgeofferd in functie van het staatsbelang.

Aan flamingante zijde heeft men echter al lang begrepen dat een splitsing van het land niet de enige manier is om het einde van België in te leiden. De creatie van een Protocollair België, een federaal niveau met ministers die geen inspraak hebben en alleen nog lintjes kunnen knippen, is dat evenzeer. Die agenda heet confederalisme of Copernicaanse Revolutie, in Vlaams-fascistisch jargon.

Ook ziet men de drogreden van "de middenweg" opduiken. "Als beide extremen boos zijn, is het wel een goed akkoord", heet het dan. Dus, als men zich afvraagt hoeveel de som van twee plus twee is,en de ene zegt drie, de andere vier, geeft de uitslag drieënhalf de correcte som weer. Wie daarbij voor vier kiest is blijkbaar een extremist… .

Het is vreemd dat niet meer commentatoren zich afvragen wat de afschaffing van de senaat te maken heeft met de splitsing van BHV. Het antwoord is duidelijk: de kieskring. Volgens het project van staatsmisvorming van Elio Di Rupo zullen er alleen nog provinciale kieskringen bestaan. De dorpspolitiek wordt zo naar het federale niveau getild. Politici zullen zich alleen nog moeten verantwoorden tegenover wie ze onder druk kunnen zetten.

Bovendien verandert ons land, dat voortaan alleen nog in naam bestaat bij wijze van folklore, zo in een één-kamerstelsel, waardoor de particratie (lees: de dictatuur van de partijbureaus) nog vergroot.

Kortom, het is de droeve verdienste van de huidige generatie politici dat ze zowel België als de democratie vernietigd hebben. Nederlandstalingen leven voortaan in een fascistisch Vlaanderen binnen een totalitair Europa.

Felicitaties zijn daarbij niet op zijn plaats.

Post Scriptum 11 oktober 2011

Elio Di Rupo stelde: "...het belang van dit "memorabel globaal institutioneel akkoord dat een antwoord biedt op de Vlaamse vraag om de staat te hervormen en de Waalse vraag om de stabiliteit in Brussel en Wallonië te garanderen."

Er is bij de zesde staatshervorming rekening gehouden met Vlaanderen, Wallonië en Brussel. België en de Belgen zijn ze voor het gemak even vergeten.

Waarvan akte: de onderhandelaars hebben van ons apatriden gemaakt. Anders gezegd: het is goed dat er een akkoord is, maar dat is dan ook het enige dat er goed aan is.